Dordogne

"Rotstekeningen, Leonardo da Vinci en Monet"

11 daagse busreis, 3 mei - 13 mei 2017


Ontwikkeling van de mens in Frankrijk? Ja, dat begon bij de Dordogne al 25.000 jaar geleden. Mensen leefden hier en we zien in meerdere grotten hun prachtige schilderingen. Niet zomaar aan de muur, maar aan het plafond, 4 meter boven de grond! Ze schilderden dus liggend, boven hun hoofd. Dat was uiteraard alleen mogelijk als ze eerst een stellage bouwden: we zien de gaten in de rotswanden waar ze balken in staken overal op een hoogte van 2 meter.
Zo hebben in midden Frankrijk vele volkeren hun sporen nagelaten. We bezoeken drie heel verschillende grotten en krijgen steeds uitleg in de Nederlandse taal.
We proberen deze sporen te volgen om zo iets te begrijpen hoe de mens zich ontwikkelde en wat hun dreef tot Religie, Kunst en Techniek.

Religie begint hier met Maria Magdalena. De tempeliers-orde ervaren we, als we hun 800 jaar oude fresco's zien (zie foto bij dag 9). In Chartres lopen we in de kathedraal het labyrint.
Kunst en techniek: hoe ze olie gingen persen uit noten; truffels zoeken… wijn en cognac maken.
Aan de Loire zien we in het kasteeltje van Leonardo de Vinci modellen van zijn technische uitvindingen. Voor ons wordt zijn genialiteit nu glashelder en we gaan ons min of meer een muis voelen naast zijn grootheid.
Wat een mens ziet; hoe dat op hem inwerkt en wat deze daar dan mee doet ervaren we in het impressionisme: aan de Seine gaan we naar het huis waar Monet heeft geleefd en o.a. zijn beroemde schilderijenserie heeft gemaakt van een bruggetje met waterlelies. We wandelen door zijn tuin en zien dit bruggetje die hem tot Kunst inspireerden nu toch met iets andere ogen, zonder dat we er nu miljoenen voor hoeven te betalen.

Een andere worsteling naar mens-zijn komt op een nog andere manier tot leven in het kasteeltje van Josephine Baker die, na haar leven als nachtclubdanseres en verzetsstrijdster, daar woonde met haar 12 aangenomen kinderen. Elk van een ander ras, en tenslotte stierf in eenzaamheid en armoede.

Verder maken we mooie wandelingen; bezoeken het wijnbedrijf van de familie St. Exupérie, (de beroemde schrijver) en overpeinzen dit alles op een leuk platbodemschip als we varen over de Dordogne.

“Het leven is vol kleine dingen, die er toe doen. Jullie gaf mij de ervaring, dat ik als mens de keus heb om voor het goede te kiezen.”.         Kees

Prijzen

Bij de prijs is inbegrepen:


Programma van dag tot dag

Dag 1: woensdag 3 mei

Onze  bus vertrekt vanaf NS station Driebergen-Zeist. In de bus worden lezingen gehouden over de ontwikkeling van de mens de laatste 25.000 jaar. Aldus rijden we om Parijs heen en bereiken in de namiddag Orléans. Ons hotel ligt aan de Loire, op loopafstand van het oude centrum. ’s Avonds kijken we daar natuurlijk vol ontzag naar het standbeeld van de Maagd van Orléans, een meisje van 13 jaar, die leiding gaf aan een heel  leger, zonder dat ze zelf enige militaire ervaring had…

Dag 2: donderdag 4 mei

Verder rijdend naar het zuiden wordt onze aandacht getrokken door ontelbare meertjes… Zijn die kunstmatig? Zo ja, wanneer zijn die gemaakt? Waarom ….en hoe? Worden ze “gebruikt?”. Het blijkt Nationaal Park “Brennes” te zijn en in een bezoekerscentrum krijgen we  antwoord op al onze vragen. We maken daar een fijne wandeling.

In dit niemandsland wacht ons dan een verrassing:  in het kleine stadje St. Savin-sur-Gartempe zien we mooie fresco’s.  Echter…niet gewoon aan de muur, maar boven aan het plafond. Dat plafond is echter 16 m. hoog ! We staan zomaar in de “Sixtijnse Kapel”  van Frankrijk. Alleen zijn deze fresco’s veel  ouder (950 jaar) en veel hoger geschilderd (verrekijker meenemen).

De kerk is gebouwd omstreeks 1050 en maakte deel uit van een abdij. Ze werd van binnen geheel  beschilderd met fresco’s, maar alleen aan het plafond zijn ze behouden gebleven…

 Na nog een paar uur rijden bereiken we de Dordogne, bij het plaatsje Loubressac  (behorend tot de uitverkoren serie “les plus beaux villages de France”. Boreas koos dit hotel vanwege het prachtige uitzicht vanuit de eetzaal. Je wil niet weg uit deze zaal en loopt dus het risico dat je daar steeds te veel  eet… We blijven in dit hotel graag twee nachten.  

Dag 3: vrijdag 5 mei

We dwalen eerst door ons droomdorpje en dalen af van ons plateau in een keteldal via  een wandelpad met mooie uitzichten naar het volgende fraaie dorpje Antoire. We bekijken daar de kerk, zien een waterval en klimmen weer omhoog naar de rand van het keteldal. Na ongeveer twee uur gewandeld te hebben,  verenigen we ons hier met onze niet-wandelaars, die met de bus ons zijn nagereisd.

Deze middag brengt de bus ons naar onze eerste grot: Gouffre de Padirac. We zijn stil van verbazing als we in een bootje zitten en drijven door ondergrondse zalen van wel 30m hoog…

Tot slot van deze dag naar Rocamadour. Het stadje dat lijkt te zijn geplakt  tegen de steile rotswand.

Het heeft in de loop der eeuwen honderd duizenden pelgrims getrokken en vele wonderbaarlijke genezingen hebben hier plaats gevonden. Na dit bezoek gaan we terug naar ons hotel in Loubressac.

 

 

Dag 4: zaterdag 6 mei

Vergeleken met gisteren bezoeken we nu een totaal ander soort grot: Grotte de Cougnac. Ze is klein en vanaf het lage plafond komen ragfijne kalk-kristallen-draden omlaag, alsof het spaghetti is… En er is nòg een verschil: wij zien op deze reis nu voor het eerst de sporen van bewoning door mensen  van 20.000 jaar geleden, door hun tekeningen op de rotswand.

Na dit bezoek is er vrije tijd in het aardige dorpje la Roque Gageac. Het ligt aan de oever van de Dordogne en is tegen de rotswand aangebouwd. Leuk om hier wat te wandelen en te lunchen.  Nog leuker is het om daarna samen in te schepen en een boottochtje te maken op de rivier. Hierna rijden we in onze bus naar het stadje le Bugue. Hier staat ons hotel en natuurlijk koos Boreas een hotel aan de Vézère, met een eetzaal die mooi uitzicht geeft op deze rivier. Dit stadje is een prachtig uitgangspunt voor het maken van tochten in deze boeiende streek. We slapen hier 4 nachten.

 

Dag 5: zondag 7 mei

De dag van de Prehistorie. Eerst gaan we naar een plaats, waar vele (versierde) gebruiksvoorwerpen gevonden zijn van mensen die hier 20.000 jaar geleden leefden. Het betreft twee prehistorische rotswoningen: Abris de Laugerie Basse. Tussen deze twee rotswoningen is een klein museum, waar een en ander duidelijk gemaakt wordt, met voorwerpen, tekeningen  en een film. Naast dit geheel ligt een grote rots: le Grand Roc. Daarin bevindt zich een klein grotje met zeldzaam gevormde kristal formaties…horizontaal zelfs. We gaan er heen!
Nu naar de hoofdstad van de prehistorie: les Eyzies. Hier kunnen we  onze eigen interesse volgen. We hebben vrije tijd om te lunchen en heerlijk even zitten aan de oever van de Vézère. In les Eyzies is een prachtig prehistorisch museum; ook een rotswoning met klein museum erbij: de Abri Pataud en verder nog het museum Cro Magnon.
Aan het eind van de middag gaan we naar een diepe richel in een berg, waar de mensen 20.000 jaar geleden al woonden en  pas weggingen in  de middeleeuwen: de Cité de la Madeleine.

Dag 6: maandag 8 mei

Er liggen vele kasteeltjes aan de Dordogne. We gaan naar “les Milandes”, dat ingericht is om iets te laten zien van het bewogen leven van Josephine Baker. Eerst is ze schatrijk als wereldberoemde nachtclubdanseres (zie haar dansen (op YouTube filmpjes…)., alleen gekleed in een  in een rokje van bananenschillen. Later krijgt ze van Generaal de Gaulle de “Ordre national de la Légion d’Honneur” (de hoogste Franse nationale onderscheiding) voor haar rol in het verzet tijdens de oorlog. Dàn haar werk voor de vrede door 12 kinderen te adopteren, elk van verschillend ras. Tenslotte haar leven in eenzaamheid en, ondanks hulp van Eleonore Roosevelt, Brigitte Bardot en Grace Kelly...faillissement. In haar kasteeltuin zien we ook een mooie show van vliegende roofvogels (symboliek ?)
Verder was het ons al opgevallen, dat in deze streek zo veel notenboomgaarden zijn.  We gaan nu naar een bedrijfje waar ons duidelijk wordt hoe knap het is, om olie te persen uit noten. In de middag gaan we wandelen in de tuinen van Marqueyssac, met haar prachtige uitzichten over de Dordogne  en kunnen uitrusten in de behaaglijke theetuin.
We besluiten de dag met een bezoek aan Sarlat, mooi gerestaureerd, met  een autovrij centrum,  waar het leuk is om in de smalle straatjes zélf een restaurantje uit te zoeken.

Dag 7: dinsdag 9 mei

Nu naar de beroemdste van alle grotten-met-schilderingen: naar Lascaux. Sommige afbeeldingen kennen we misschien wel uit een plaatjesboek, maar toch geeft het een verpletterende indruk, om hier te staan en te zie hoe deze schilderingen 4 meter boven de grond zijn aangebracht aan het plafond ( in 5 verschillende technieken…) alles  artistiek volkomen verantwoord. Hierna kunnen we niet anders dan denken:  O.K. het mag dan 25.000 jaar geleden, zijn, maar deze Cro Magnon mens hoort echt tot de huidige en enige nog levende mensensoort Homo Sapiens.
Het is dus moeilijk, om deze plaats zomaar weer te verlaten. Liever verdiepen we ons nog iets meer. We krijgen hier een kans voor, in het nabijgelegen moderne museum le Toth.

Met allerlei technieken worden we hier  ingewijd in in het hoe, wat en waarom van deze schilderingen.  Leuk is ook, dat we in het bijbehorende park allerlei dieren levend zien rondlopen, die we in de grot gezien hebben op de schilderingen. Een park als brug tussen Verleden en Heden.
Hierna rijden we terug naar ons hotel in le Bugue. Er zijn nu verschillende mogelijkheden om de vrije middag door te brengen: Inmiddels kennen we dit gebied al redelijk en kan iedereen zijn eigen interesse eens volgen: zelfs gewoon rust nemen kan fijn wezen;de grot Bara Bau bezoeken, met tekeningen en krassen van beren, of een uitgestippelde mooie wandeling maken. Als er voldoende belangstelling voor is, rijden we met onze bus naar (resten van) de abdij in het leuke plaatsje Cadouin. Het  was een pleisterplaats voor pelgrims op de route naar Santago. We zien een mooie kloostergang.

Jullie gaven me weer levensvreugde, humor en wijsheid terug, die ik soms even vergeten was !.....Mariëtte

 

Dag 8: woensdag 10 mei

Geen bezoek aan de Dordogne – Bordeaux-streek  zonder  kennis te maken met de beroemde wijn. Boreas koos hiervoor het Chateau  van de familie St. Exupérie (van een nicht van de beroemde schrijver), nabij Bergerac. Zij zal ons graag duidelijk maken, hoe zij echt bijzondere wijnen maken.  

Na dit bezoek  zetten we we resoluut  koers naar het Noorden en rijden door de landstreek Aquitanië, de streek die beroemd werd door haar meesteres Éleonoor  van  Aquitanië: een van de machtigste vrouwen in Europa  ten tijde van de Middeleeuwen. Door haar enorme netwerk (logisch, als je eerst bent getrouwd met de koning van Frankrijk en daarna met de koning van Engeland)kon zij haar invloed vrijwel overal doen gelden. Zij was het, die in Frankrijk de basis legde voor een hofcultuur, met Kunst, goede manieren en  de Liedkunst van Troubadours. Aquitanië is het gebied van de vrijdenkers… Vrij in de betekenis : dat de mensen uit deze streken vrij wilden zijn, om in hun religie zèlf een weg tot hun God te vinden, i.p.v. een weg  tot God via de Kerk. Waarschijnlijk komt dit, omdat in deze streken het z.g. evangelie van Maria Magdalena zo goed is aangeslagen. De kerk van Rome vond deze “beweging” natuurlijk maar niets en heeft ze altijd  krachtig onderdrukt. Net zoals de beweging van de Katharen. De bron voor het geloof van de Katharen lag ook in Aquitanië. Alice zal vertellen over Maria Magdalena, Eleonoor en de Katharen. 

Wat oudere Fransen hebben allemaal een romantisch ideaal van het Franse platteland, met stille dromende dorpjes… Welnu, in Aubeterre – sur-Drome wordt dit realiteit. Het markplein met zijn terrasjes…de smalle straatjes, het mooie uitzicht….we gaan hier lunchen en bezoeken natuurlijk ook de ondergrondse kerk, diep uitgehakt in de kalksteen en met een enorme zuil in haar midden, in de vorm van het graf van Christus.
Als er tijd voor is, maken we in de omgeving nog een mooie wandeling.
Daarna rijden we naar het centrum van het schilderachtige stadje Aubeterre en verdelen we ons over verschillende kleine hotels.

Dag 9: donderdag 11 mei

De volgende morgen rijden we drie kwartier naar het Noorden naar Blanzac. HIer was 700 jaar geleden een grote Commanderij  van de Tempeliers. Nu is er alleen nog maar een kapel van over, die speciaal voor ons geopend wordt, mèt een uitleg. Gelukkig zijn op een deel van de wanden nog oorspronkelijke fresco’s bewaard gebleven uit die tijd. Ze geven ons informatie over het uiterlijk van de tempeliers en hun manier van strijden. Uniek, want er is maar héél weinig tastbaars overgebleven van deze bijzondere orde. 

Hierna  rijden we door tot aan de Loire, waar we weer een voorbeeld ontmoeten van de ontwakende “bewustzijnsziel: het vrije denken van Leonardo de Vinci. Deze man is niet overleden in Italië, wat velen denken. Nee, hij bracht zijn laatste levensjaren door aan de Loire in het stadje Amboise en stierf in het kasteeltje Clos-Lucé wat wij bezoeken. Hier zijn veel van zijn technische uitvindingen op schaal gebouwd. Om deze schaalmodellen in het echt te zien, maakt heel veel méér indruk, dan wanneer men alleen maar een plaatje hiervan ziet in een mooi boek. We zien  een model van een militaire tank….een snelvuurkanon…. een draaibrug….een heuse fiets ( 500 jaar vòòr dat deze zou worden gebouwd… kogellagers... een raderboot….  (maar jammer genoeg was er toen nog geen stoommachine om de schroef aan te drijven…); Zelf beoordeelde Leonardo zijn geweldig talent voor schilderen als een bijkomstigheid… (dit blijkt uit een soort sollicitatiebrief, aldaar aanwezig, waarin hij zichzelf een beetje moet aanprijzen.)
Na dit bezoek is er vrije tijd, om het stadje te bekijken, langs de Loire te wandelen, of naar het kasteel te gaan van Koning Frans I

Dag 10: vrijdag 12 mei

Deze morgen bereiken we al snel Arville. Hier gaan we naar de resten van een overigens mooi bewaard gebleven Commanderij van de Tempeliers , uit de 12e eeuw. Ook is er een klein museum. Samen met onze indrukken van de vorige dag, geeft dit geheel ons een mooi aanvullend beeld op deze Orde.

Verder Noordwaarts rijdend komen we langs Chartres. De kathedraal geeft natuurlijk een spirituele impuls., die je daarom elk jaar wel zou willen bezoeken. Vele  deelnemers aan deze reis hebben de Boreas - Chartres reis ook gemaakt en voor hen is dit een warm weerzien. We gaan samen door de bovenkerk en uiteraard krijgen 2 van de gebrandschilderde ramen extra aandacht: Notre Dame de la belle Verrière en het raam vam Maria Magdalena. Ook ligt  vandaag het labyrint open… Chartres ligt aan het riviertje de Eure. We volgen deze en vlak voordat ze in de Seine stroomt ligt het plaatsje Evreux. Hier staat ons hotel.

Dag 11: zaterdag 13 mei

We gaan naar huis en tuin van de schilder Monet. Het is maar eventjes rijden van ons hotel. We zijn er dus vroeg, de nevel hangt nog boven de Seine. Het is fijn, dat we hier vroeg zijn, want  het kan er knap druk worden. Dit bezoek geeft een mooie afsluiting van onze tocht langs de ontwikkeling van de mens.
Het gaat er immers niet alleen maar om, wat of een mens ziet, hoort of voelt, maar hoe dit alles op hem/haar inwerkt, wat de mens daar dan mee doet.

En dàt ervaren we door deze afsluiting met het impressionisme: We zien het huis waar Monet zijn beroemde schilderijenserie heeft gemaakt van een bruggetje met waterlelies. Als we later door zijn tuin lopen en deze objecten nu gewoon levend kunnen zien, zonder daar miljoenen voor te hoeven betalen, tja… dan zet dit je toch even aan het denken en bekijk je zoiets weer met andere ogen… 

Nu rijden we echt naar huis, vol van alle afwisselende indrukken van deze reis. Aankomst op NS station Driebergen om ongeveer 19.00h.